Dag, Dag van de Arbeid!

En… prettige Dag van de Arbeid gehad?! Ik een drukke. Zo druk dat ik bijna geen tijd kreeg om er even bij stil te staan. Nu wel dus, op de valreep. Kon ik toch nog uitzoeken of er bij ‘ons’ qua postzegels wel eens wat gedaan is aan 1 mei. Een karige oogst levert de speurtocht op. Maar gelukkig wel een oogst die, zeker gelet op het allesbehalve lenteachtige weer van vandaag, me wat welkome verwarming biedt. Ik beland op de Nederlandse Antillen. En wel in 1960. Dat alles dankzij Oscar Ravelo Nadal. Hij immers tekende voor de enige ‘Dag van de Arbeid’-postzegel uit de Speciale Catalogus. Over Dag van de Arbeid gesproken, als we het Register van ontwerpers erbij pakken, blijkt overduidelijk dat hij als het gaat om postzegels ontwerpen bepaald niet stil heeft gezeten, deze Oscar Ravelo Nadal. Het begon allemaal met de al genoemde Dag van de Arbeid-zegel. Een jaar later waren het vier kinderzegels en een herdenkingszegel. In 1962 volgde een kwartet zogeheten cultuurzegels waarop een maisstamper, een bentaspeler, een hoofddoek en een Jaja met kind te zien zijn. Twee jaar later was het weer raak: twee herdenkingszegels voor de luchtvaart en een zogeheten statuutzegel, waarop zes Antilliaanse vlaggen als trekvogels over lijken te zweven. Daarna gaat er vrijwel geen jaar voorbij of Oscar Ravelo Nadal is goed voor het ontwerp van één of meer postzegels. Dus hoe karig ook de oogst aan speciale 1 mei-zegels in het Koninkrijk der Nederlanden, de oogst aan ‘werken’ van Ravelo Nadal is zonder meer rijk te noemen. Bij twee statuutzegels waarop symbolische voorstellingen van vogels en vlaggen in elkaar overvloeien stokt zijn productie pas. Ja, hij heeft noeste arbeid geleverd, Oscar Ravelo Nadal.   Dit is een bewerkte versie van een eerder geplaatst artikel op Postzegelblog.